"ב ر نـــــیــــــــــ♥ـــــــــــمـــه راه پاییــــــــز "

خدا رو شکر که زنده موندم و دوباره اسفند ماه رو دیدم ... با اینکه از زمستون خوشم نمیاد اما عاشق اسفندم چون همیشه خوش خبر و خبر سال نو و بهار زیبا و دل انگیز رو بهم میده ... خوب البته این هفته اسفندی ما خوب بود شکر خدا ...     از  دوم اسفند که یه پیک نیک سه نفره شاد رو با هم داشتیم  بگم  ... که طبق معمول جمعه ها که هوا خوب باشه  ، من هوس گشت و گزار به سرم میزنه ... اما این دفعه با اینکه حال نداشتم اما خودمو ملزم کردم که یه جمعه خوب داشته باشیم ... سریع بساط جوجه عزیز رو آماده کردم و با هم زدیم بیرون  ، تو دل طبیعت نیمه خفته زمستونی ... تو یه باغ&...

  بازم یه جمعه رسید  از راه ...   این جمعه آروم تر از جمعه قبلی بود ...   جمعه هفته قبل ما درگیر مراسمات عموی بزرگ بابا محسن بودیم . که حکم پدر بزرگ داشت برامون نه از بابت سن ، بزرگ خاندان بود ...   روحش شاد ...   بعد از اینکه صبحونه خوردیم با بابایی رفتیم بیرون تا برا شب که مهمون داشتیم خرید کنیم ...   لباس که میپوشوندم بهت میگفتی : " بییم طبیعت ؟؟؟؟ "   بابا هم بهت قول داد تا یه ذره ببره و بگردوندت ...   الهی بمیرم برات که این هفته زیاد بهت رسیدگی نکردم و همش خونه روحی جون گذاشتمت ، اما بهت بد نگذشته ها وروجک حسابی با روحی جون...

سلام به گل پسری عاشق برف من ... این روزها همه جای ایران برفی ... اونم چه برفی ... آخرین باری که اینجور برف همه رو خونه نشین کرد سال 86 بود که من و بابایی تازه نامزد کرده بودیم ... یه بهمن برفی زیبا ... اینقدر خوش قدمی که هر ماهگردت تو پاییز و زمستون همراه شده با برف ... اما از اونجا که از دیروز صبح احساس کردم یکمی آب مماخت میاد از ترسم بیرون نبردمت برا برف بازی ... امروزم که هوا آفتابی آفتابی شد و خواستیم بریم اطراف شهر تا چند تا عکس بیندازیم که به خاطر جلسه بابایی نشد که بریم و رفتیم رو پشت بوم تا شما یکمی اونجا بازی کنی ... اون بالا هم خبری ن...

پسر گلم با تولدت یه نفر شدی تو دنیا برای دنیا ممکنه که فقط فقط یه نفر باشی اما برای من تمــــــــــــــــــــــــام دنیایی   تو   تـمــــــــــــام دنیـ ♥ ـــای منی       ورودت به 28 اُمین ماه از زندگی شیرینت مبارک ...

سلام عمــــــــــــــــــــر من خوبی پسرم الان که دارم این پست رو برات می نویسم  دقیقاً 30 اردیبهشت 93 هست و این پست جا مونده از سال 92 ... ببخش که الان برات این پست رو میزارم و دیر شده اما وقت نداشتم اون موقع ... این پست خالی دقیقا ً تو ایام سر شلوغی  خونه تکونی و خرید های نوروز بوده و  اصلا ً  نوشتن برام مقدور نبود و بعد از اون ایام هم که نوروز رسید و دید و بازدید  عید شروع شد و با اومدن پستهای جدید این پست همچنان خالی موند تا الان که وقت کردم بنویسم ... نگران از یاد رفتن مطالب نباش چون تا اونجا که تونستم  یادداشت کردم و کم بودن مطالب همون به دلیل مشغله  ایی بوده&nbs...

  گر تو را یاد کنم یا نکنم باورت گر بشود، گر نشود حرفی نیست؛ اما... نفسم می گیرد در هوایی که نفس های تو نیست!     خیلی وقته که اینجا خالیه ،خالی از خاطرات قشنگ با تو بودن  اما این خالی بودن دلیل بر ندیدنت نیست عزیــــــــــزم  دلیل بر کمبود وقتی که از با تو بودن دارم ... از صبح که بیدار میشم تا شب که میخوام بخوابم مدام یا مشغول شما هستم یا مشغول کارهای شما و کارهای خودم ... انگار هر چی بزرگتر میشی ، خودت رو همسن تر به من حس میکنی و میخوای خیلی باهات رفاقت کنم و بیشتر برات وقت بزارم ... از ...

    یکی بود ، یکی نبود ... غیر از خدای مهربون هیچ کس نبود ... تو یه صحرای بزرگ ، بالای یه تپه ، یه خونه بود ... اون خونه خونه خانم بزی بود که با سه تا بچه هاش ، شنگول و منگول و حبه انگور تو اون خونه زندگی می کردند ... مامان بزی هر روز صبح  می رفت به صحرا تا علف بخوره و برا بچه ها شیر بیاره . اون روز صبح هم بعد از اینکه از خواب بیدار میشد به بچه هاش صبجونه میداد و بعد با کمک بچه ها سفره رو جمع میکرد و بعد براشون اسباب بازی میاورد و بهشون میگفت  :  " بچه های من عزیزای من ، با اسباب بازیهاتون بازی کنید تا مامانی برم و برگردم ... نکنه خونه رو کثیف کنید ، بازیتون که تموم شد ، اسباب بازیهاتونو جمع کنید ، در...

روزها چه زود میگذره رادینم ... وتو هنوز برای درک این حرف خیلی راه باید بری ... اما برای من که از لحظه پیدایشت تو این عالم خاکی هم نفست بودم  ، گذشت زمان  رو  برام خیلی سریع تر   میکنه ... و  این وسط من میمونی و کلی خاطره... خاطراتی که حس ارامش میده به من از به یاد آوریش و غمگینم میکنه از قدر نشناختن گاه و بی گاه بعضی روزهای با تو بودنم رو که صد البته از روی خستگی بوده و  نه چیز دیگه ای ...   خاطراتی از  جنس انتظار برای تولدت ... وای که چقدر دلتنگ اون روزهام ... روز عطر نوزادیت ، روزهای شیرین شش  ماهگیت که تازه نش...